6 مه 2025 - محققان در یک مطالعه جدید دریافتند که شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) بالا به‌ طور مستقل با افزایش خطر مرگ ‌و میر در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (HF) که در بخش مراقبت ‌های ویژه (ICU) بستری شده‌ اند، مرتبط است. این پژوهش که از داده‌ های پایگاه اطلاعاتی  MIMIC-IV (بین سال‌های ۲۰۰۸تا ۲۰۱۹) استفاده کرده است، اهمیت پیش ‌آگهی HGI را برجسته کرده و بر کاربرد بالقوه آن در شناسایی بیماران پرخطر تأکید دارد. نتایج نشان می‌ دهد که افزودن HGI به رویه‌ های بالینی می ‌تواند به بهبود طبقه‌ بندی خطر و نتایج بیماران کمک کند. این مطالعه توسط Ziyu Guo و همکارانش انجام شده و در BMC Diabetology & Metabolic Syndrome منتشر شده است.

شاخص گلیکاسیون هموگلوبین ،(HGI) به تفاوت بین مقدار مشاهده ‌شده و مقدار پیش‌ بینی ‌شده برای هموگلوبینA1c (HbA1c) اشاره دارد.HbA1c ، در مدیریت دیابت محبوبیت زیادی پیدا کرده است، اما هنوز به ‌طور کامل در زمینه پیش ‌آگهی نارسایی قلبی (HF) توضیح داده نشده است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین  HGI و میزان مرگ ‌و میر در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است که در بخش مراقبت‌ های ویژه (ICU) بستری شده ‌اند.

این مطالعه با تجزیه و تحلیل گذشته ‌نگر داده‌های پایگاه داده MIMIC-IV انجام شد. بیماران مورد مطالعه قبلاً به دلیل نارسایی قلبی در بخش مراقبت‌ های ویژه بستری شده بودند. یک مدل رگرسیون خطی برای تخمین HbA1c پیش ‌بینی ‌شده از قند خون ناشتا (FBG) تدوین شد. مقدار HGI از تفاضلHbA1c  مشاهده ‌شده از  HbA1c پیش ‌بینی ‌شده، محاسبه شد. نقاط پایانی اصلی، مرگ و میر به هر علتی در 30 و 365 روز پس از بستری بودند.

از منحنی‌ های بقای کاپلان-مایر برای مقایسه میزان مرگ و میر بین گروه‌های مختلف HGI استفاده شد. از مدل‌ های رگرسیون کاکس و آنالیز اسپلاین مکعبی محدود (RCS) برای ارزیابی ارتباط بین HGI و خطر مرگ و میر استفاده شد. برای تأیید نتایج، از تجزیه و تحلیل زیرگروهی و حساسیت استفاده شد.

یافته‌ های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:

•  تعداد 2846 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی (40.1٪ مرد) در این مطالعه شرکت داشتند.

•  ۱۰.۷درصد(۳۰۵بیمار) از آنها ظرف ۳۰روز و ۳۳.۵ درصد (۹۵۴بیمار) از آنها ظرف ۳۶۵روز فوت کردند.

•  تحلیل کاپلان-مایر همچنین نشان داد که HGI بالا به طور قابل توجهی با خطر بالاتر مرگ و میر مرتبط است (مقدار P در آزمون log-rank کمتر از 0.001 بود).

•  افرادی که HGI بالایی داشتند، به طور قابل توجهی در معرض خطر بالاتر مرگ و میر ۳۰روزه( aHRیا نسبت خطر تعدیل شده:۲.۳۶، بازه ی اطمینان 95%: 1.74- 3.20؛P < 0.001) و مرگ و میر ۳۶۵روزه (aHR:۱.۴۰، بازه ی اطمینان 95%: 1.16- 1.68؛P < 0.001) بودند.

 • هر یک واحد افزایش در شاخص گلیکاسیون هموگلوبین (HGI) با افزایش ۱.۴۲برابری خطر مرگ و میر ۳۰روزه (aHR:۱.۴۲، بازه ی اطمینان 95 درصد:1.28- 1.57، P < 0.001) و افزایش ۱.۱۹برابری خطر مرگ و میر ۳۶۵روزه (aHR:۱.۱۹، بازه ی اطمینان 95 درصد: 1.11- 1.68، P < 0.001) همراه بود.

•  تجزیه و تحلیل RCS یک رابطه غیرخطی L شکل بین HGI و مرگ و میر(P  برای غیرخطی بودن < ۰.۰۰۱) با یک نقطه عطف در HGI برابر با 1.295- نشان داد.

•  مقدار بالایHGI (بیش از۰.۷۰۹) به عنوان آستانه ‌ای برای افزایش خطر مرگ و میر شناسایی شد.

نویسندگان این مطالعه نتیجه گیری کردند که در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بحرانی که در بخش مراقبت‌ های ویژه بستری شده‌ اند، شاخص گلیکاسیون هموگلوبین بالا به شدت با خطرات مرگ و میر کوتاه مدت و بلند مدت مرتبط است. نتایج نشان می ‌دهد که HGI پتانسیل آن را دارد که یک شاخص پیش ‌آگهی مفید در روش های بالینی باشد و تشخیص بیماران پرخطر و بهترین استراتژی‌ های درمانی را برای به حداکثر رساندن میزان بقای بیماران تسهیل کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/high-hemoglobin-glycation-index-linked-to-increased-mortality-in-heart-failure-reveals-research-147083